In 1937 stelt Opel op het auto- en motorfietssalon van Berlijn twee nieuwe modellen voor: de Super 6 en de Admiral. De Super 6 is oorspronkelijk ontworpen als een luxewagen voor het middensegment en heeft een zescilinder lijnmotor met een cilinderinhoud van 2.5 liter en een vermogen van 55 pk. De Admiral uit het luxesegment heeft een 3.6 liter zescilindermotor met een vermogen van 75 pk. Beide motoren hebben één kenmerk gemeen: ze zijn uitgerust met bovenliggende kleppen.
Met de Super 6 introduceert de onderneming als eerste bovenliggende kleppen in een productiewagen. De 2.5 liter zescilinder lijnmotor met korte slag levert 55 pk en haalt een topsnelheid van 117 km/u. Maar van groter belang is zijn kruissnelheid van 100 km/u omdat de “geschiktheid voor de snelweg” een belangrijk kwaliteitskenmerk is van de moderne autoproductie. De catalogus van die tijd somt de sterke punten van de Super 6 als volgt op: “Kenmerken die tot heden alleen in dure en krachtige wagens of sportwagens te vinden waren, zijn met het debuut van de Super 6 nu ook verkrijgbaar in het middensegment.”
De klanten kunnen kiezen uit een vierdeurs berline of een cabrioversie af fabriek. Vanaf 1938 is er ook een tweedeurs limousine verkrijgbaar. In tegenstelling tot de Opel Olympia, met zijn zelfdragend koetswerk, wordt de Super 6 verder gebouwd met het klassieke kastframe en een afzonderlijke constructie. Dit komt goed uit voor onafhankelijke carrosseriebouwers zoals Hebmüller, Autenrieth, Buhne of Gläser die een koetswerk op maat voor een roadster of cabrioversie van de Super 6 ontwerpen. De reclameslogan voor de nieuwe Super 6 in die tijd is “krachtige motoren, aantrekkelijke vormgeving”.
Op het moment dat zijn opvolger, de Kapitän, in 1938 wordt onthuld , zijn er 46.453 eenheden van de Super 6 gemaakt.
“Perfectie is schoonheid en kracht gecombineerd”
De Admiral wordt op hetzelfde moment als de middelgrote Super 6 gelanceerd. Het nieuwe vlaggenschip maakt veel indruk met zijn weelderige vormgeving en stijlvolle interieur. Zijn design is gestroomlijnd en is voor een deel geïnspireerd door de art-decoperiode. Naast de elegante berlineversie die 6.500 rijksmark kost, wordt er een vierdeurs cabrio aangeboden voor de catalogusprijs van 7.000 mark. Zoals bij de Super 6 wordt in het koetswerk een torsievrij frame geplaatst. Zo kunnen de carrosseriebouwers hun eigen designs verwezenlijken.
Het rijcomfort is van hoog niveau dankzij “onafhankelijk geveerde” individuele ophangingen aan de voorwielen. De zogenaamde “gesynchroniseerde Opel-ophanging” gaat gepaard met hydraulische schokdempers en stabilisatoren. De Banjo-achteras wordt vervolledigd door een halfelliptische ophanging. Daarbij worden ook hydraulische schokdempers gebruikt.
Het voertuig wordt aangedreven door een zescilinder lijnmotor met een cilinderinhoud van 3.6 liter en een vermogen van 75 pk. Opel stelt dat de topsnelheid van het voertuig 132 km/u bedraagt en zijn kruissnelheid op snelwegen tussen 110 en 115 km/u ligt. Zoals het in een kleurrijke Opel-catalogus van die tijd staat: “een hoge graad van perfectie wordt bereikt door schoonheid te combineren met kracht.”
Oorlog
Nadat er 6.404 wagens van de band zijn gerold , wordt de productie van de Admiral stilgelegd omwille van het uitbreken van de oorlog in 1939.
Na de oorlog neemt Opel weer een plaats in het luxesegment in wanneer het merk de productie van de modellen Kapitän en Admiral hervat. In 1948 verlaat de eerste naoorlogse Kapitän de productieband. Pas in het voorjaar van 1970 wordt de productie van de Kapitän B, de populaire opvolger van de Super 6, uiteindelijk stopgezet. De nieuwe Admiral die na de oorlog debuteert in 1964, wordt tot 1977 verkocht en volgt de traditie van zijn grote voorganger.