Getest: Honda VFR 800 Crossrunner

Meer foto's

Mooi en veelbelovend. Dat was onze eerste indruk toen we met hem kennis maakten. Na het inkijken van de technische fiche van de crossrunner heerste een gevoel van ‘oude wijn in nieuwe zakken’. Na een week testen hebben we dit even bijgesteld naar een motorfiets met veel potentie, maar ook met gemiste kansen.

Honda had de gelegenheid om te innoveren. Door bijvoorbeeld gebruik te maken van een doorontwikkelde V4 motor, die de VFR 1200 aandrijft. Maar het Japanse merk hergebruikte de ‘oude’ VFR , en hinkt daardoor de concurrentie een beetje achterna.
Het is zelfs onduidelijk voor wie deze Crossrunner bestemd is. Geen sportieve motorfiets of ‘pur sang naked bike’, noch een adventure. Een duidelijke profilering ontbreekt. Wij houden het dan maar op een comfortabelere, meer toegankelijke en opgewaardeerde klassieke VFR.

Stroomlijn

Wel modern is de vormgeving. Het kader is heel herkenbaar en de kuip is volledig herdacht. De stroomlijn werd ontwikkeld in de windtunnel en is lang niet slecht, alleen had het originele windscherm een stuk groter gekund. In optie kan men zich gelukkig een riant en doeltreffend exemplaar aanschaffen.

De afvoer van koellucht van de zijdelings gemonteerde radiator wordt bevorderd door de originele kuipstructuur.

De crossrunner besteedt veel aandacht aan het comfort van zijn berijder én de passagier. De zadelhoogte is aangepast aan een breed publiek en ook de zadelvulling voelt aangenaam aan. Jammer genoeg is de ruimte onder het zadel erg beperkt en kan je er zelfs geen U antidiefstalslot onder kwijt.

Motor

In grote lijnen is de motor die van de oude VFR 800. Hij werd wel een beetje onder handen genomen en voelt ietwat soepeler aan dan zijn voorbeeld. In het stevige ook al erg bekende kader huist een watergekoelde in 90 graden geplaatste V4. Die is goed voor een respectabel vermogen van 74,9 kW of 102 pk bij 10.000 tpm. Het koppel van 74,9 Newtonmeter bereikt zijn top bij 9500 tpm.

De versnellingsbak met 6 versnellingen is erg soepel en voor de secundaire overbrenging wordt gebruik gemaakt van een ketting.

Rijden

Eerlijk gezegd, we hadden toch meer verwacht van de rijprestaties die de crossrunner levert. Met kracht en topsnelheid is er zeker niets mis, alleen laat het koppel ons in de steek. Laat het net dat koppel zijn dat zoveel van de crossrunners en concurrenten groot heeft gemaakt en maakt. Het optrekken vanuit de lage toeren gaat in een lakse weg naar de rode zone. Schakelen doe je best in de hogere regionen om voldoende kracht te tanken.

Voor de gewone rijpopdrachten ben je met een uitstekende vering onderweg. Maar als je de pistes opzoekt, is de veerweg van de voorvork te kort. Met de wendbaarheid en de wegligging is er helemaal niets mis. Een rijklaar gewicht van 240 kg is evenmin een spelbreker. Dat is het te klein windscherm dus wel.

Rijden op de autosnelweg, alleen of met twee, is zeer aangenaam, vooral door de stabiliteit. Files kunnen hem nergens tegenhouden. Op de bochtige wegen valt een vlotte besturing op. De grondspeling van 14 cm zorgt ervoor dat je in de bocht voldoende diep kunt ingaan.

Op de secundaire wegen, ook die in slechte staat, is rijpret verzekerd. Alleen wanneer je in een diepe put terechtkomt, heeft de telescopische voorvork het even moeilijk. De pro link achteraan geeft echter geen krimp.

In het stadsverkeer doet de crossrunner het ook erg goed, opnieuw dankzij de wendbaarheid en het comfort. Voor het vlot parkeren onder alle omstandigheden hadden we wel graag standaard een centrale poot gewild.

Het lange reizen kan de Honda wel aan, maar dan rust je hem best uit met toebehoren zoals zijkoffers en topcase. Die zijn in optie verkrijgbaar en verzwaren aanzienlijk het toch al niet goedkope prijskaartje. Een pluim krijgt het zeer efficiënte gecombineerde ABS-remsysteem, dat standaard gemonteerd is.

Dorst

Het instrumentenbord lijkt op dat van een auto. Alles is digitaal en dus ook de toerenteller, die wat duidelijker mocht zijn. Je wordt van zowat alles op de hoogte gehouden: tijd, motortemperatuur, gemiddeld en ‘real time’ verbruik, afstand, deelafstand, enz.

Het verbruik zelf ontgoochelt. Gemiddeld iets meer dan 6 liter, maar in de stad loopt dit snel op tot 8 liter per 100 km en meer. De 21,5 liter tankinhoud is dan weer een meevaller. De actieradius bedraagt een zeer aanvaarde 300 km.

Deze Honda kost 10.990 euro. Dat is niet weinig en klinkt de vooral Europese concurrentie als muziek in de oren. Het is slechts een adempauze, want de nieuwe crosstourer, die we later zullen testen, belooft voor vuurwerk te zorgen.

Louis Weenen

Bron: Het Belang van Limburg